Start-Up Visa Programراهنمای SILAW برای جذب سرمایه کسب و کارهای نوپا در کانادا

این پست را مطالعه کنید چون

نمایی از نحوه جذب سرمایه و تامین مالی استارت آپ ها در کانادا به به بنیانگذاران/سرمایه گذاران استارت آپ ها ارائه می نماید.

تأمین سرمایه از طریق واگذاری سهام (Equity Financing)

در این روش پول از طریق واگذاری سهام شرکت به سرمایه گذاران بالقوه، تامین میشود. در واقع بیشترین جذب سرمایه در دنیای استارت آپ ها از طریق فروش سهام است که سرمایه گذاران فرشته (Angel Investors)، صندوقهای سرمایه گذاری ریسک پذیر(Venture Capitals)، و یا شتابدهنده ها و مراکز رشد به تناسب میزان سرمایه گذاری خود، در استارت آپ شما سهامدار میشوند.

مسئله مهم و همیشگی برای سرمایهگذاری از این طریق، ارزشگذاری استارت آپ شماست: شرکت شما چقدر می ارزد؟ یا ارزش آن در آینده نزدیک چقدر خواهد شد؟ برای استارتاپ هایی که در مراحل ابتدایی هستند این موضوع بزرگترین مانع است چرا که یک استارتاپ را چگونه میتوان کمی سازی کرد در حالی که هنوز محصولی تولید کرده است؟ این قبیل از مشکلات، اغلب دوستان و خانواده ها را به بهترین گزینه برای تامین سرمایه اولیه استارتاپ تبدیل می کند. اما احتیاط مضاعف برای محافظت از منافع شرکت استارت آپی در حین واگذاری سهام لازم است.

بهترین استراتژی برای غلبه بر اینگونه مشکلات در مراحل اولیه این است که بنیانگذاران، اهداف و استراتژیهای خود را تعریف، تدوین و مستندسازی کنند. در مرحله بعد، بنیانگذاران باید مهارتهای داستان گویی خود را برای ارائه طرح و مدل تجاری خود به خانواده، دوستان و صندوقهای سرمایه گذاری ریسک پذیر تقویت کنند. بنیانگذاران باید به یاد داشته باشند که در مراحل اولیه، خودشان از مهمترین عوامل تاثیرگذار در جذب سرمایه گذار می باشند.

سرمایه گذاران فرشته

Angel investors معمولا افرادی با دارایی های بالا یا گروهی از این افراد هستند که به عنوان Accredited Investors* شناخته می شوند و در ازای سهام یا وام قابل تبدیل به سهام* در استارتاپهای نوپا سرمایه گذاری میکنند. فرشته ها میتوانند هر پیش زمینه و سابقه ای داشته باشند اما آنهایی که در حوزه استارتاپ کار می کنند غالبا کارآفرینان فعلی یا سابقِ علاقمند به نوآوری هستند.

Accredited Investors* در کانادا توسط کمیسیون اوراق بهادار هر استان تعریف می شود. به عنوان مثال، در استان انتاریو، Accredited Investors در قانون OSC 45-501 تعریف شده است. این تعریف شامل، اما محدود به این موارد نمیشود: شخصی که به تنهایی ، یا در کنار همسر خود مالک دارایی های مالی است که کل ارزش تحقق یافته آن قبل از کسر مالیات و پس از کسر هرگونه بدهی، از 1000000 دلار فراتر رود. یا فردی که درآمد خالص وی قبل از کسر مالیات در هر یک از دو سال اخیر از 200000 دلار تجاوز کند یا درآمد خالص وی قبل از کسر مالیات همراه با درآمد همسر، از 300 هزار دلار در یک از این دو سال بیشتر باشد و در هر دو صورت، انتظار معقول از همان میزان افزایش درآمد خالص در سال جاری داشته باشد ؛ یا فردی که به تنهایی یا با همسر دارایی خالص حداقل 5،000،000 دلار داشته باشد.

*وام قابل تبدیل: سرمایه گذار و استارت آپ از ابتدا و در طی یک قرارداد توافق می نمایند که تمام و یا بخشی از مبلغ سرمایه گذاری سرمایه گذار به وی در آینده ای مشخص به صورت تبدیل به تعداد معینی از سهام پرداخت شود. 

فرشته ها اغلب سرمایهگذاران خبرهای هستند که تمایل دارند به طور صحیح و جامع در مورد سرمایه گذاری هایی که تحت نظر دارند تحقیق کنند. فرشته ها برخلاف صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر که با پولهایی که به آنها سپرده شده است سرمایه گذاری می کنند، اغلب پول خود را سرمایه گذاری میکنند. به همین دلیل، فرشته ها در عمل انعطاف پذیرتر هستند و بیشتر مستعد انعطاف پذیری در ساختار معامله هستند. فرشته ها معمولا در مراحل اولیه سرمایه گذاری میکنند و انتظار بازده بالایی از سرمایه گذاریهای خود دارند (5 تا 10 برابر). این موضوع قابل درک است زیرا ریسک در مراحل اولیه بسیار زیاد است و برای جذب سرمایه گذار نیاز به سود مناسب است. به طور خلاصه، فرشته ها ارزان نیستند! بنابراین، بنیانگذاران باید با دقت فکر کنند که آیا این رویکرد سرمایهگذاری برای آنها مناسب است: آیا این نوع سرمایه گذاری ضروری است و آیا سرفه دارد که میزان قابل توجهی از سهام استارت آپی که هنوز پتانسیلهای آن تحقق نیافته، را واگذار نمود؟

میزان سرمایهگذاری فرشته ها میتواند از چند هزار تا حتی چند میلیون دلار متغیر باشد و عمدتا در مرحله (pre-seed)، (seed) و سریهای A انجام می شود (رجوع کنید به دورهای تامین مالی استارتاپ).

همانطور که گفته شد، فرشته ها میتوانند به صورت گروهی یا شبکه نیز باشند. هنگامی که فرشته ها ساختارمند می شوند تمایل دارند که بیشتر رویه گرا شوند و از ریسک پذیری دوری می کنند. اینگونه ساختارها نسبت به فرشته ها ی انفرادی، انعطاف پذیری کمتری دارند اما همچنان نسبت به صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر انعطاف پذیری بیشتری دارند. شبکه های فرشته ها نیز مشابه صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر، در بخشهای خاصی تخصص دارند و  به سرمایهگذاری در این بخش ها تمایل دارند.

اگر قصد دارید به یک سرمایه گذار فرشته (Angel Investor) برای برنامه ویزای استارت آپ(SUV)  مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه سرمایهگذاران فرشته در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 9 سرمایه گذار فرشته وجود دارد که توسط IRCC تایید شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • به عنوان یک الزام حقوقی، سرمایه گذاران فرشته باید حداقل 75000 دلار در استارتاپی که برای حمایت از طریق برنامه SUV انتخاب میکنند، سرمایه گذاری کنند.
صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر

صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر غالباً منابع مالی مشترک را به صورت ماهرانه مدیریت می کنند و علاقه ویژه ای به استارتاپها دارند (یعنی پتانسیل رشد بالا). از آنجا که این صندوقها خبره تر و ساختار یافته تر از فرشته ها هستند، معمولاً تمایل دارند که در مراحل بعدی یک استارتاپ سرمایه گذاری کنند (صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر خاصی وجود دارند که در استارتاپها در مراحل اولیه سرمایه گذاری میکنند). سرمایه گذاریهای این صندوقها مانند هر نوع سرمایه گذاری دیگری در حوزه استارتاپ، نرخ عدم موفقیت بالایی دارند و در دسته ریسک بالا طبقه بندی می شوند. ریسکی که صندوق ها انتظار دارند تا با واگذاری سهام و/یا کنترل استارت آپ به میزان کافی پوشش داده شود. بنابراین بنیانگذاران، هنگام انعقاد قرارداد با صندوقهای سرمایهگذاری باید انتظار مذاکرات طولانی، پیچیده و سنگین را داشته باشند.

صندوقهای سرمایه گذاری غالبا به صورت تخصصی فعالیت میکنند و سلایق سرمایه گذاری ثابت و مشخصی دارند. برخی از آنها در سطح جهانی سرمایهگذاری میکنند، در حالی که برخی دیگر در مناطق جغرافیایی خاصی متمرکز هستند (به عنوان مثال کانادا، امریکا و …) این صندوقها معمولاً مراحلی را که در آن تمایل به مصاحبه با شرکتها دارند، مشخص میکنند (رجوع کنید به دورهای تامین مالی استارتاپ) و اولویت هایی برای زمینه فعالیت استارت آپ (یعنی AI ، VR ،  IOT و غیره) دارند. بنابراین، به بنیانگذاران توصیه میشود که در مورد صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر به درستی تحقیق کنید که آیا نوع سرمایه گذاریهای آنها با حوزه هایی که صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر بالقوه در آن سرمایه گذاری میکنند، تطبیق دارد یا خیر. مانند هر جلسه مهم دیگر، بهترین روش برای مراجعه به VC ها از طریق معرفی گرم و صمیمی یک شخص با نفوذ در شبکه شما (وکیل، حسابدار یا …) است.

اگر قصد دارید به یک VC برای برنامه ویزای استارت آپ  (SUV) مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه VC ها در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 23 صندوق سرمایهگذاری وجود دارد که توسط IRCC تعیین شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • به عنوان یک الزام حقوقی، صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر باید متعهد شوند که حداقل 200000 دلار در استارت آپ تحت حمایت خود در برنامه SUV، سرمایه گذاری میکنند.

آمار و ارقام سرمایه گذاری VC های کانادایی در سال 2019

سال 2019 سال فوق العاده چشمگیری برای سرمایه گذاری   VC ها در کانادا بود زیرا که رقم 2/6 میلیارد دلار در بیش از 539 قرارداد سرمایه گذاری شد. این میزان 69٪ رشد نسبت به رقم 7/3 میلیارد دلار در سال 2018 و سه برابر بیشتر از زمان آغاز به کار CVCA   در تجزیه و تحلیل بازار در سال 2013 را نشان میدهد. برای اطلاعات بیشتر به “فتح قله های جدید توسط سرمایه گذاری های VC کانادا در سال 2019” مراجعه کنید.

شتابدهنده ها (Accelerators) و مراکز رشد(Incubators)

همانند تعریف خود استارتاپ، هر چیزی که مربوط به دنیای استارتاپ باشد، مانند شتابدهنده ها و مراکز رشد، تعاریف واحدی ندارند. بهترین راه برای تمایز بین یک شتابدهنده و مرکز رشد به کمک گرفتن از معنی ساده کلمات است:

انکوباتور: دستگاه محصور شده ای که محیطی کنترل شده برای مراقبت و محافظت از نابالغ فراهم می آورد.

شتابدهنده: هر آنچه که باعث میشود چیزی با سرعت بیشتری توسعه یابد.

در عمل نیز مانند معنی ساده کلمات، انکوباتور در مراحل ابتدایی استارت آپ سرویس دهی می کند و شتاب دهنده ها اغلب به استارت آپ های توسعه یافته و در مراحل بعدی سرویس می دهند. 

شتابدهنده ها و مراکز رشد به عنوان منابع تامین مالی شناخته نمی شوند اما اغلب منابع ارزشمندی را برای سرمایهگذاری فراهم می کنند. اگرچه مراکز رشد و شتاب دهنده ها نیز هستند که دقیقاً مانند Angels یا VC ها در ازای واگذاری سهام یا وامهای قابل تبدیل به سهام در استارتاپ ها سرمایه گذاری می کنند، اما این روش بین آنها رایج نیست. رایج ترین خدمات ارائه شده توسط این سازمانها عبارتند از: مشاوره، منتورینگ، فناوریهای عملیاتی و غالباً یک فضای کار مشترک. این مراکز معمولا در مراحل ابتدایی استارتاپ و گاهی در نقطه ای که شرکت در حال اصلاح طرح پیشنهادی خود است و هنوز به سرمایه نیاز ندارد با آن همراه میشوند.

مراکز رشد و شتابدهنده ها، مانند دانشگاهها، دارای سابقه و اعتبار متفاوتی هستند. همانطور که اعتبار یک دانشگاه نوع شغل آینده فارغالتحصیلان را تعیین میکند، تأثیر مرکز رشد/شتابدهنده نیز میزان علاقه سرمایهگذاران به سرمایه گذاری را تعیین میکند. مراکز رشد/ شتابدهنده ها در استانداردهای پذیرش و هزینه های آنها بسیار متفاوت است. برخی مانند Creative Destruction Lab  رایگان هستند اما روند پذیرش بسیار سخت و نرخ پذیرش بسیار پایین دارند. از سوی دیگر، برخی از مراکز رشد صرف نظر از شایستگی و در ازای دریافت هزینههای بسیار بالا و نسبتاً غیر منطقی، هرگونه استارت آپی را قبول میکنند.

به بنیانگذاران توصیه میشود هنگام بررسی مراکز رشد با شتابدهنده برای سرمایه گذاری، محتاط باشند. بنیانگذاران باید پیش از ایجاد هرگونه تعهد، دقت لازم را بکار گیرند و هزینه ها و فرصتها را به درستی بسنجند. پرسش و تحقیق در مورد شبکه های سازمان مورد نظر (یعنی مشاوران و منتورها، مدیران، اعضای هیئت مدیره و غیره) بسیار مهم است. این تحقیقات به ارزیابی در مورد اینکه آیا سازمان با استارت آپ پیشرو تطابق دارد یا خیر، کمک خواهد کرد. بهتر است قبل از مراجعه به مراکز رشد، موسسان لیستی از انتظارات خود را تهیه کنند تا اطمینان حاصل کنند که تمام دغدغه هایشان را قبل از متعهد شدن به فرآیندهای سختگیرانه برنامه ریزی یا هزینه های بسیار زیاد مراکز رشد، مورد بررسی قرار دادهاند.

اگر قصد دارید برای برنامه ویزای استارت آپ (SUV) به انکوباتور ها مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه مراکز رشد در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 29 مرکز رشد وجود دارد که توسط IRCC  تعیین شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • هیچ الزام حقوقی برای انکوباتورها برای سرمایه گذاری در استارتاپ مورد حمایت از طریق برنامه SUV وجود ندارد.
جذب سرمایه جمعی (Crowdfunding)

به عبارت ساده، جذب سرمایه جمعی، رویه ای برای تامین مالی یک استارتاپ از طریق جمع آوری مبالغ اندک از تعداد زیادی از افراد (یعنی جمعیت + تامین مالی) است که به معمولا از طریق اینترنت انجام میشود. یکی از مزایای این رویکرد، معرفی استارت آپ به تعداد زیادی از سرمایه گذاران مشتاقی است که نقش مهمی در حمایت یابی از استارت آپ را بازی خواهند نمود. از دیگر سو، چالش بزرگ برای روش جذب سرمایه جمعی، ایجاد محرک های جذاب در شرکت  است که بتواند تعداد زیادی سرمایه گذار را به خود جلب کند. انواع مختلفی از جذب سرمایه جمعی وجود دارد. روشهای عمده عبارتند از:

  • جذب سرمایه جمعی اهدا محور: این نوع سرمایه گذاری بر پایه کمکهای مالی خیرخواهانه است و افراد در مقابل پولی که در اختیار پروژه قرار میدهند انتظار بازگشت هیچ سود و پاداشی را ندارند. بدیهی است که همه سرمایه گذاریها می توانند اهداف جذاب لازم را برای جذب کمکهای خیریه ایجاد کنند.
  • جذب سرمایه جمعی از طریق واگذاری سهام: همانند تامین مالی از طریق سهام، جذب سرمایه جمعی از این طریق این امکان را برای افراد فراهم میکند که در ازای سرمایه گذاری های کوچک بخش کوچکی از سهام شرکت را تصاحب کنند.
  • جذب سرمایه جمعی پاداش محور: در این نوع جذب سرمایه، سرمایه گذاران معمولاً برای سرمایه گذاری پاداشی در قالب محصول انحصاری و یا خدمات انحصاری از شرکت دریافت میکنند. 

مانند بسیاری از راههای تأمین مالی، جذب سرمایه جمعی در کانادا یک فعالیت قانونی است. کمیسیونهای اوراق بهادار استانی مسئولیت نظارت قانونی بر جذب سرمایه جمعی را دارند. به عنوان مثال، جذب سرمایه جمعی از طریق واگذاری سهام ، گزینهای است که از 25 ژانویه 2016 در دسترس سرمایه گذاران خرد در استان انتاریو قرار گرفته است.

مقررات مربوط به جذب سرمایه جمعی معمولا تحت معافیت اطلاع نامه* قرار میگیرد که به افراد تازه کار این امکان را می دهد بدون نیاز به تهیه و افشای آن سند پیچیده، پول جمع آوری کنند. همانگونه که الزامات کمتری متوجه کسب و کارهایی است که این نوع فرصتهای سرمایه گذاری را به عموم پیشنهاد میدهند، قطعاً حمایتهای کمتری نیز به سرمایهگذاران ارائه میشود. دلیل این امر این است که سرمایهگذاران فرصتی برای بررسی اطلاع نامه شرکت هدف خود را نخواهند داشت.

* اطلاع نامه (Prospectus): سندی است افشایی که اوراق بهادار پیشنهاد شده به خریداران بالقوه را شرح میکند. این سند ابزار محافظ مهمی برای سرمایهگذاران است زیرا اطلاعات کلی در مورد اوراق بهاداری که برای خرید در نظر دارند را در اختیار آنها قرار میدهند. ارائه چنین اطلاعاتی در بسیاری از حوزه های قضایی یک الزام است و هدف آنها این است که سرمایه گذاران بتوانند تصمیمات آگاهانه ای در زمینه سرمایه گذاری کسب کنند.

بنیانگذاران و سرمایهگذاران با در نظر گرفتن این رویکرد باید به به چارچوب نظارتی که در آن فعالیت می کنند توجه کنند. به عنوان مثال، در استان انتاریو، یک ارائه دهنده موقعیت سرمایه گذاری از طریق crowdfunding باید اطلاعات خاصی را مانند صورتهای مالی سالانه و همچنین یک اطلاعیه سالانه که چگونگی افزایش سرمایه را توضیح میدهد، در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد. از دیگر سو، در استان انتاریو، سرمایهگذاران تنها میتوانند تا 2500 دلار در هر شرکت سرمایهگذاری کنند و سالانه نمی توانند بیش از 10،000 دلار سرمایه گذاری کنند.

تامین مالی از طریق قرض

شاید مرسوم ترین رویکرد برای تامین مالی، از طریق قرض باشد که در آن کسب و کار با وام گرفتن از سرمایه گذاران فردی یا نهادی، پول جمع میکند. در این سناریو وام دهنده به طلبکار تبدیل می شود و تعهدی دریافت میکند که طبق برخی شرایط و ضوابط، اصل و بهره بدهی به او بازپرداخت میشود. برخلاف تأمین مالی از طریق سهام، سهام شرکت از طریق تأمین مالی مبتنی بر قرض واگذار نمی شود اما وام گیرنده فارغ از موفقیت شرکت، در قبال بدهی متعهد باقیمی ماند. به عبارت دیگر، در صورت عدم موفقیت پروژه، مسئولیت بازپرداخت بدهی، پابرجا خواهد ماند. اما در تامین مالی از طریق سهام، عدم موفقیت سرمایه گذاری هیچگونه مسئولیتی در پرداخت به سرمایه داران نخواهد داشت.

معمول ترین روش تامین مالی از طریق بدهی، وام های بانکی است. بانکها سرمایهگذاران بسیار خبرهای هستند که در چارچوب نظارتی مقیدی فعالیت میکنند که دسترسی به آنها را برای استارتاپهای در مراحل ابتدایی دشوار می کند. برای استارتاپهای در مراحل ابتدایی بدون سابقه مالی و درآمد، انتخابهای پیشرو محدود هستند. بسیاری از بانکها وام و اعتبارات مالی را تنها در صورت داشتن یک طرح کسب و کار بی نقص و برآوردهای مالی منسجم، به استارتاپ ها ارائه میدهند. مبالغ این اعتبارات معمولاً کم و بین 10،000 تا 100،000 دلار است.

بنیانگذاران استارتاپ در صورت انتخاب روش تامین مالی از طریق قرض، بهره وام را نیز باید در نظر بگیرند. مانند بسیاری از موارد، قرض رایگان نیست و اغلب شرایط و ضوابط زیادی به همراه دارد. بنابراین بسیار مهم است که موسسان هزینه ها را با دقت در نظر بگیرند و نسبت به مزایا آن را بسنجند.

بانکها در کانادا به شدت قانون مدار هستند و بنابراین می توان انتظار داشت که شباهتهای زیادی بین پروسه بانکها در اعطای وام به استارتاپ ها، مشاهده شود. همچنین نهادهای دیگری مانند شرکتهای خصوصی وام نیز وجود دارند که استارتاپ ها می توانند برای تأمین اعتبار از طریق بدهی به آنها مراجعه کنند. این سازمانها، هرچند از نظر پروسه و رویه های بررسی، انعطاف پذیرتر از بانکها هستند، اما اغلب هزینه های بیشتری را به دنبال دارند. به عنوان مثال، اگر وام بانکی رایج 5-3 درصد هزینه اولیه داشته باشد، وام های خصوصی می توانند بیش از 10 درصد بهره داشته باشند.

تامین مالی از منابع دولتی

یکی از بزرگترین مزایای راه اندازی یک استارتاپ در کانادا ، دسترسی به حوزه گسترده ای از بودجه دولت است. تحریک و تشویق نوآوری در حال حاضر اولویت اصلی دولت کانادا است و میلیارد ها دلار هم اکنون به بودجه نوآوری، تحقیق و توسعه در سراسر کانادا اختصاص یافته است.

بودجه دولت را میتوان به دو دسته اصلی بودجه دولت فدرال و بودجه دولت استانی تقسیم کرد. آنچه در ادامه بیان میشود نمونههایی از هر صندوق بودجه دولت که به استارتاپ ها اختصاص داده شده است، اما به موسسین استارتاپ توصیه می شود با احتیاط عمل کنند، زیرا پول دولت، درست مانند هر پول دیگر، شامل تعهداتی است و اغلب پروسه دشواری دارد.

نمونه هایی از منابع دولت فدرال برای استارتاپها

        • تحقیقات علمی و توسعه تجربی (CReED) : این روش برای شرکتهایی که امکان انجام تحقیق و توسعه زیاد دارند، ایده آل است. تفاوتی ندارد که شرکت در مرحله پیش درآمد (یا سود) باشد، عامل تعیین کننده این خواهد بود که چگونه شرکت می تواند تحقیق و توسعه را تعریف و پیاده سازی کند. شرکتها در صورت واجد شرایط بودن میتوانند تا 45 درصد از هزینه های واجد شرایط بودن تا 2 میلیون دلار اول اعتبارات (SR&ED) کسب کنند. برای هزینه های قابل قبول بیش از 2 میلیون دلار، شرکتها میتوانند اعتبار 20٪ دریافت کنند. حقوق و دستمزد بزرگترین بخش اعتبارات CReED هستند، بنابراین بنیانگذاران استارت آپی که از دستمزد و حقوق خود چشم پوشی میکنند میزان اعتبارات SR&ED  خود را کاهش خواهند داد. 
        • برنامه کمک به تحقیقات صنعتی (IRAP) : این رویکرد برای توسعه و پیاده سازی پیشرفتهای فرآیند کسب و کار است  ایده آل است. اگر سرمایه گذار قصد تحقیق و توسعه مبتنی بر فناوری در کانادا را دارد  IRAP همواره باید مدنظر او باشد. سهم IRAP ممکن است تا 80٪ از هزینه های کار فنی داخلی و هزینه های پیمانکاران باشد.برنامه Agri-Innovate : کمک مالی قابل بازپرداخت برای پروژه هایی که با هدف سرعت بخشیدن به تجاری سازی، تولید و یا رونمایی از محصولات، فناوریها، فرایندها یا سرویسهای نوآورانه و خلاقانه در زمینه های کشاورزی هستند. 
        • Going Innovation Global (GGI): این رویکرد برای استارتاپ هایی است که به دنبال ایجاد همکاریهای جدید R&D با شرکای خارجی(غیر کانادایی) برای مشارکت، توسعه، اعتبارسنجی یا تطبیق فناوریهای خود برای تجاری سازی هستند. GGI دسترسی به بیش از 75000 دلار برای فعالیتهای مختلف از جمله سفر برای دیدار با شرکای خارجی، تهیه اسناد حقوقی لازم برای رسمیت بخشیدن به توافق نامه های قراردادی با شرکای تحقیق و توسعه خارجی و غیره فراهم میکند.
        • صندوق نوآوری استراتژیک: این صندوق با سرمایه بیش از 2 میلیارد دلار، برای تشویق نوآوری در کانادا از طریق تهیه سرمایه برای پروژه های بزرگ (بیش از 10 میلیون دلار) طراحی شده است.
        • برنامه راه حل های نوآورانه کانادا: این برنامه با تامین اعتبار بخش تحقیق و توسعه و آزمایش نمونه های اولیه در شرایط واقعی به نوآوران کانادایی کمک میکند. این برنامه دارای دو جریان با میزان سرمایه مشترک بیش از 140 میلیون دلار است.

نمونه هایی از منابع دولت استانی (انتاریو) برای استارتاپ ها

        • برنامه سرمایهگذاری آمادگی بازار: مرکز تعالی استان انتاریو (OCE) به نمایندگی از دولت انتاریو از شرکتهایی که در مرحله ابتدایی هستند و در حال جذب سرمایه برای Pre-seed و seed هستند (500000 تا 2 میلیون دلار) حمایت میکند. فرایند این رویکرد بسیار رقابتی است و بیش از 300 شرکت در هر سال متقاضی آن هستند که تنها 10٪ از متقاضیان سرمایه دریافت میکنند. این برنامه برای شرکتهایی که دارای دفتر مرکزی در انتاریو بوده و کمتر از 5 سال از تاسیس آنها می گذرد و در مراحل ابتدایی تجاری سازی هستند، ایده آل است.
        • صندوق SmartStart Seed: این صندوق نیز توسط OCE اداره میشود و سرمایه seed و بودجه برای آموزش مهارتهای کارآفرینی را فراهم میکند تا به شرکتهای استارت آپ کمک کند و آنها را برای سرمایه گذاری و مشتری آماده کند. این بودجه تا سقف 30.000 دلار است، که شامل سقف 7،500 دلار برای آموزش مهارت و خدمات مشاوره حرفه ای و بودجه seed، می شود.

رای اطلاع از بودجه های فدرال/استانی بیشتر در کانادا، به لیست صندوق های دولت فدرال و استانی برای حمایت از کسب و کار ها در کانادا. مراجعه کنید.

سخن پایانی

بدیهی است که استارتاپها یا به طور کلی کسب و کارها نمیتوانند بدون سرمایه موفق شوند. اما اتخاذ استراتژی جذب سرمایه (تامین مالی) در بازارهای پیچیدهای مانند کانادا کمتر مشهود است. اگرچه گزینه های فراوانی وجود دارد، اما راهکارها زیاد نیستند. این راهکارها نیازمند مهارت و تخصص هستند و باید برای هر شرکتی با توجه به خصایص و نیازهای آن طراحی شوند. برای اطلاع از نحوه کمک به موفقیت شما و سرمایه گذاری شما در کانادا، در مورد خدمات SILAW  بیشتر مطالعه کنید.

سال:
2020
گروه تخصصی:
مهاجرت تجاری
حوزه تخصصی:
ویزای استارتاپ
زبان اصلی:
انگلیسی
https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/logo-small-white.png
واحد 1300 - پلاک 5255 خیابان یانگ، تورنتو، انتاریو
inquiry@silawpc.ca

ما را دنبال کنید:

SILAW Professional Corporation یک شرکت حرفه ای ثبت شده در انتاریو است که براساس ماده 61.0.1 از آیین نامه هفتم بخش دوم قانون انجمن حقوقی توسط کانون وکلای استان انتاریو دارای مجوز رسمی برای ارائه خدمات حقوقی و خدمات وابسته به آن می باشد.

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/04/ontariolawsociety-2.png

کلیه حقوق متعلق به SILAW PC می باشد.