HomeCategoryStart-Up Visa Program

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/resources-640x360.jpg

این پست را مطالعه کنید چون:

به شما اطلاعات مهمی راجع به چگونگی انتخاب یک متخصص مهاجرت دارای صلاحیت ارائه می کند.  

مهاجرت هرگز آسان نیست و تعاملی پیچیده از منطق و احساس است. تصویری است از رویای زندگی بهتر از ورای هزارتوی پر پیچ وخم تصمیمات واقعی و چالش برانگیز. مهاجرت بسیار فراتر از تنها به آنجا رسیدن است بلکه گذری مخاطره آمیز است از آنچه تا کنون ساخته اید به سمت آنچه می خواهید بسازید. بنابراین مهاجرت هرگز هدف نیست ، بلکه وسیله ای است برای رویا های شما. اگر آنها  نادرست ، ساده لوحانه و خلاف واقع تعریف شده باشند ریسک شما برای رسیدن بی ثمر خواهد بود. بنابراین ، بسیار مهم است که قبل از جست و جو برای یک متخصص مهاجرت، به خوبی راجع به اهدافتان فکر کنید. 

وکیل شما می تواند، قبل از اینکه بخواهید دست به اقدامی بزنید، نقش بسیار مهم و سازنده ای در کمک به شما در تأیید و ارزیابی دقیق اهدافتان داشته باشد. از طرف دیگر ، نماینده شما می تواند با توسل به احساسات شما نقش مخربی بازی کرده و امیدهایی واهی را برای شما به قصد عقد قرارداد و انتفاع مالی، ترسیم و ارائه کند. پیدا کردن نماینده ای که واقعاً برای شما اهمیت قائل شود و پشتیابانی و حمایتی به شما ارائه کند که شایسته اش هستید، بسیار دشوار است. بهترین راه این است که قبل از تصمیم گیری، بیشترین افراد دارای صلاحیتی را که می توانید ملاقات کنید تا بتوانید بهترین را از میانشان انتخاب کنید. اما با وجود هزاران نفر متخصصین مهاجرت در کانادا شما به یک استراتژی برای تهیه یک لیست کوتاه از افراد مد نظر نیاز دارید. سپس می بایست از صلاحیت ها و مجوز های آن افراد اطمینان حاصل کنید: 

نمایندگان مجاز 

فقط تعداد معدودی از افراد هستند که می توانند شما را به صورت قانونی در پرونده های مهاجرتی نمایندگی کنند: 

  1. وکیل و یا پارالیگالی که عضو رسمی کانون وکلای یکی از استان ها و یا مناطق کانادا باشد؛ 
  2. مشاورین مهاجرت (RCIC) که عضو رسمی ICCRC باشند؛

اختلافات زیادی بین یک وکیل ، پارالیگال و مشاور مهاجرتی وجود دارد. مهمترین آنها عبارتند از:

  1. وکلا و پارالیگال ها (در انتاریو) توسط کانون وکلای استان مدیریت شده و می بایست از استاندارد های بسیار بالای اخلاقی و حرفه ای تبعیت کنند. کانون های وکلا در اجرای این استاندارها بسیار سخت گیرتر و موثر تر از ICCRC است که مسئولیت مدیریت مشاورین مهاجرت را بر عهده دارد؛   
  2. برای دریافت مجوز ، وکلا به 7 سال تحصیلات پس از دوره متوسطه از جمله سه سال در دانشکده حقوق نیاز دارند و باید در آزمون کانون وکلا قبول شوند. پارالیگال ها به 1 تا 2 سال تحصیلات بعد از دوره متوسطه نیاز دارند و باید در آزمون لایسنسینگ قبول شوند. مشاوران مهاجرت می بایست برنامه تحصیلی ای که مورد تایید ICCRC باشد (3 تا 6 ماه) را گذرانده و در آزمون لایسنسینگ قبول شوند؛
  3. فقط وکلا می توانند موکلین خود را در دادگاه فدرال نمایندگی کنند؛

تایید صلاحیت نماینده مورد نظر

همیشه می بایست از صلاحیت های فردی که برای نمایندگی انتخاب می کنید، اطمینان حاصل کنید: 

  • برای وکلا، می بایست نام آنها را در سایت کانون وکلای استانی که در آن فعالیت می کنند جست و جو کنید. مثلا برای اونتاریو می بایست اینجا را ببینید؛
  • برای مشاورین مهاجرت می بایست نام آنها را در سایت ICCRC در این آدرس جست و جو کنید؛ 
  • پارالیگال ها تنها در استان اونتاریو می بایست عضو کانون وکلا باشند و در این صورت می توانید نام آنها را اینجا جست و جو کنید؛

اگر نام مورد نظر شما در این جست و جو پیدا نشد، از کار کردن با آن فرد صرف نظر کنید چون اداره مهاجرت پرونده شما را قبول نخواهد کرد.

 

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/resources-640x360.jpg

این پست را مطالعه کنید چون

کلیاتی از مراحل و ادبیات سرمایه گذاری در استارت آپ ها را به همراه منابعی دیگر برای مطالعه بیشتر  به شما ارائه می نماید.

مرحله Pre-seed

در این مرحله ، استارت آپ هنوز ساختار یافته و ساماندهی نشده است. حداقل محصول قابل دوام  یا Minimum Viable Product و در اختصار (MVP)، برنامه ریزی شده اما هنوز توسعه نیافته است. در این مرحله و تا قبل از کارآمدی MVP ، بیشتر استارت آپ ها از طریق بودجه شخصی موسسین و نزدیکان آنها تامین می شوند (در اصطلاح self-Funding و یا  bootstrapping). اگرچه سرمایه گذاران فرشته(Angel Investor) یا صندوق های سرمایه گذاری خطر-پذیری (Venture Capital) وجود دارند که ممکن است در این مرحله در استارت آپ سرمایه گذاری کنند اما به صورت کلی بدون داشتن MVP جذب سرمایه برای استارت آپ بسیار دشوار خواهد بود. در نتیجه قابل درک است که تامین کنندگان مالی در این مرحله، برای پوشش ریسک های خود سهم بیشتری از استارت آپ را مطالبه کنند لذا بسیار مهم است که بنیانگذاران در این مرحله هنگام برخورد با سرمایه گذاران خارجی با احتیاط بیشتری عمل کنند.

تامین سرمایه در مرحله Pre-seed در کانادا

اگر جذب سرمایه در این مرحله تنها گزینه شماست ، باید خوب آماده شوید. به یاد داشته باشید که شما MVP یا مشتری ندارید و هنوز در مراحل اولیه هستید. اما برای افزایش شانس تأمین اعتبار در این مرحله ، می بایست با آمادگی صحیح برای جلسات با سرمایه گذاران بالقوه، کمبودهای خود را جبران کنید. شما حداقل باید:

  • یک برنامه تجاری صحیح و با پیش بینی دقیق مالی داشته باشید: این به سرمایه گذاران شما می گوید که به کسب و کار خود درست فکر و برای آن برنامه ریزی کرده اید و توانسته اید مشخص کنید که دقیقا به چقدر سرمایه در این مرحله نیاز دارید و چرا؟
  • در مورد سرمایه گذاران بالقوه به درستی تحقیق کنید: هیچ سرمایه گذاری روی همه چیز سرمایه گذاری نمی کند. شما باید تحقیق خود را انجام داده و اطمینان حاصل کنید که استارت آپ شما در حیطه سلایق سرمایه گذار بالقوه مورد نظر قرار دارد. این کار را می توانید با تجزیه و تحلیل دقیق نمونه پروژه های (Portfolio) سرمایه گذار بالقوه انجام دهید. به عنوان مثال ، شما نخواهید توانست تا یک استارت آپ هوش مصنوعی را به صندوقی برای سرمایه گذاری ارائه کنید که تنها به دنبال استارت آپ های اجتماعی برای سرمایه گذاری می گردد.
  • ارائه(Presentation) و معرفی (Pitch) های جذاب آماده کنید: این احتمالاً مهمترین عامل است. به هر حال سرمایه گذاران احتمالی شما انسان هستند و مثل بقیه دوست دارند داستان های خوبی بشنوند. اگر بتوانید داستان استارت آپ خود را به خوبی بگویید ، احتمالاً در تامین بودجه موفق خواهید بود. در عین حال بخاطر داشته باشید که هیچ سرمایه گذاری فقط به خاطر مهارت های داستان گویی شما در کارتان سرمایه گذاری نمی کند اما با شما با این مهارت های می توانید شانس های خود برای تامین مالی را بسیار افزایش دهید.
صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر

صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر غالباً منابع مالی مشترک را به صورت ماهرانه مدیریت می کنند و علاقه ویژه ای به استارتاپها دارند (یعنی پتانسیل رشد بالا). از آنجا که این صندوقها خبره تر و ساختار یافته تر از فرشته ها هستند، معمولاً تمایل دارند که در مراحل بعدی یک استارتاپ سرمایه گذاری کنند (صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر خاصی وجود دارند که در استارتاپها در مراحل اولیه سرمایه گذاری میکنند). سرمایه گذاریهای این صندوقها مانند هر نوع سرمایه گذاری دیگری در حوزه استارتاپ، نرخ عدم موفقیت بالایی دارند و در دسته ریسک بالا طبقه بندی می شوند. ریسکی که صندوق ها انتظار دارند تا با واگذاری سهام و/یا کنترل استارت آپ به میزان کافی پوشش داده شود. بنابراین بنیانگذاران، هنگام انعقاد قرارداد با صندوقهای سرمایهگذاری باید انتظار مذاکرات طولانی، پیچیده و سنگین را داشته باشند.

صندوقهای سرمایه گذاری غالبا به صورت تخصصی فعالیت میکنند و سلایق سرمایه گذاری ثابت و مشخصی دارند. برخی از آنها در سطح جهانی سرمایهگذاری میکنند، در حالی که برخی دیگر در مناطق جغرافیایی خاصی متمرکز هستند (به عنوان مثال کانادا، امریکا و …) این صندوقها معمولاً مراحلی را که در آن تمایل به مصاحبه با شرکتها دارند، مشخص میکنند (رجوع کنید به دورهای تامین مالی استارتاپ) و اولویت هایی برای زمینه فعالیت استارت آپ (یعنی AI ، VR ،  IOT و غیره) دارند. بنابراین، به بنیانگذاران توصیه میشود که در مورد صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر به درستی تحقیق کنید که آیا نوع سرمایه گذاریهای آنها با حوزه هایی که صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر بالقوه در آن سرمایه گذاری میکنند، تطبیق دارد یا خیر. مانند هر جلسه مهم دیگر، بهترین روش برای مراجعه به VC ها از طریق معرفی گرم و صمیمی یک شخص با نفوذ در شبکه شما (وکیل، حسابدار یا …) است.

اگر قصد دارید به یک VC برای برنامه ویزای استارت آپ  (SUV) مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه VC ها در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 23 صندوق سرمایهگذاری وجود دارد که توسط IRCC تعیین شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • به عنوان یک الزام حقوقی، صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر باید متعهد شوند که حداقل 200000 دلار در استارت آپ تحت حمایت خود در برنامه SUV، سرمایه گذاری میکنند.
منابع مفید
  • در انتاریو و GTA ، بنگاه هایی مانند Extreme Venture Partners (موبایل ، داده و تحلیل، اینترنت اشیاء) ، Golden Ventures و Mantella Venture Partners (اینترنت و موبایل) در مراحل اولیه و در بازه 25 هزار تا 500 هزار دلار سرمایه گذاری می کنند. 
  • برخی از شبکه های Angel در انتاریو که ممکن است در مرحله pre-seed سرمایه گذاری کنند عبارتند از: Maple Leaf Angels (FinTech ، IoT و ICT ، بهداشت و درمان) ، شبکه سرمایه گذار AngelOne (بخش های SaaS ، ICT ، بهداشت و درمان ، CleanTech و صنعتی) و York Angel Investors.
  • همچنین باید به طور فعال به دنبال گسترش شبکه خود با جستجوی رویدادهای کارآفرینی و استارتاپ ، موسسات حقوقی متخصص در کمک به استارت آپ ها ، مدیر عاملان شرکتهای نوپا موفق ، لینکدین ، رویدادهای تجاری کوچک و غیره باشید.
مرحله Seed

دور  یا مرحله Seed معمولاً به یک سری سرمایه گذاری اشاره دارد که در آن گروهی از سرمایه گذاران در شرکت جدید سرمایه گذاری می کنند. انتخاب واژه seed به معنی بذر برای این مرحله نشانگر این است که شرکت مورد سرمایه گذاری هنوز در مراحل ابتدایی کار می باشد. سرمایه جذب شده در این مرحله معمولاً صرف ساختن پایه های شرکت جدید می شود و غالباً مبتنی بر این است که شرکت دارای MVP و تعدادی مشتری اولیه باشد. 

داشتن ترکیبی از MVP و مشتریان اولیه می تواند تاثیر بسیار زیادی برای تأمین اعتبار در این مرحله داشته باشد اما بنیانگذاران باید به خاطر داشته باشند که پول تنها چیزی نیست که باید در مراحل اولیه به دنبال آن باشند. با توجه به اینکه فرشتگان و VC ها عمدتا کارآفرینان قدیمی و یا فعلی با تجربیات فراوان هستند، استفاده از شبکه ها و تجربیات آنها در شرکتهای نوپا بسیار حائز اهمیت است. حمایت های غیر مالی این چنینی می تواند برای مراحل بعدی مثل رشد (scaling) و یا فروش بسیار مهم باشد. در نتیجه گزینه دسترسی به دانش، تجربه  و شبکه سرمایه گذاران حرفه ای مزیتی بسیار مهم است که نباید از آن غافل شد. 

منابع مفید

  • شتاب دهنده ها ، انکوباتورها ، فرشتگان و VC های تخصصی می توانند منابع خوبی برای تأمین اعتبار در مرحله Seed باشند. همچنین  بانک های بزرگ و شرکت های بزرگ فن آوری نیز معمولا دارای صندوق های اختصاصی بوده که برای مرحله seed باید آنها را در نظر بگیرید. لیستی از تمامی سرمایه گذاران بالقوه تهیه کنید ، راجع به هریک از طریق وبسایت و دیگر رسانه های آنها خوب تحقیق کنید تا مطمئن شوید به سرمایه گذاری در مرحله seed و زمینه فعالیت استارت آپ شما علاقه مند هستند، خوب آماده شوید و با آنها ارتباط برقرار کنید. 
  • راهنمای Y Combinator را برای جذب سرمایه در مرحله seed را  بخوانید. آنها در راه اندازی بسیاری از شرکت های موفق از جمله Airbnb ، Doordash و Dropbox نقش مهمی داشته اند و ارزش شرکت های برتر آنها در سال 2019 بالغ بر 155 میلیارد دلار بوده است. بنابراین ارزش مطالعه دقیق را دارد.

لینک :  https://blog.ycombinator.com/how-to-raise-a-seed-round

سری A

در سری A ،  مثل لیگ برتر، سرمایه گذاران فقط به دنبال ایده های عالی یا داستان گو های خوب نیستند. در عوض ، آنها به دنبال شرکت هایی با استراتژی های محکم برای scaling ، رشد و سودآوری هستند. این مرحله بیشتر از هر چیز راجع به عدد و رقم، پیش بینی و تحلیل های مالی است.

این نام (series A) از نوع سهام ترجیحی که در ازای سرمایه گذاری به سرمایه گذاران واگذار می شود الهام گرفته شده است. جای تعجب نیست که سرمایه گذاران در این مرحله به دنبال پاداشی مناسب برای سرمایه گذاری خود باشند و این معمولا یعنی سهامی از نوع ترجیحی که به آنها  هم در دارایی و هم در بدهی اولویت می دهد. تأمین بودجه متوسط ​​در این مرحله دشوار است اما محدوده آن در کانادا بین 2 تا 15 میلیون دلار است.

بدیهی است که چنین میزانی از سرمایه گذاری همراه با شروط و انتظارات فراوان باشد. بنابراین بهتر است موسسین قبل از تصمیم گیری در جستجوی تأمین مالی سری A ، گزینه های خود را به درستی ارزیابی کنند: آیا استارت آپ ما به اندازه کافی مقیاس پذیر(scalable) است؟ آیا پول تنها محدودیت کنونی ما برای رشد است یا موارد دیگری مانند مشکل عدم تناسب با بازار نیز وجود دارد؟ 

سرمایه گذاران معمولا در این مرحله انتظار دارند که برنامه دقیق و شفاف بنیانگذاران برای رشد و توسعه را بدانند. آنها از شما انتظار خواهند داشت تا نشان دهید چگونه درآمد شرکت خود را در ماه های بعد از سرمایه گذاری 2 تا 5 برابر خواهید کرد. 

منابع مفید

  • راهنمای بنیانگذاران برای جذب سرمایه سری A نوشته Justin Kan را بخوانید. جاستین بنیانگذار Twitch و Atrium است و به عنوان شریک در Y Combinator خدمت کرده است.
سری B

سرمایه گذاری بزرگتر برای شرکت های بزرگتر. میزان سرمایه گذاری در این مرحله معمولاً بیش از 10 میلیون دلار است. این مرحله اغلب مستلزم آن است که استارت آپ درآمد و مشتریان قابل توجهی داشته باشد. استارت آپ در این مرحله می بایست از چند طریق مختلف ارزش گذاری شده باشد تا اثبات موفقیتش برای جذب سرمایه های بزرگ راحت تر باشد. هدف در این مرحله جمع آوری سرمایه برای ورود به بازارهای دیگر ، پیشی گرفتن از رقبا و توسعه محصولات یا خدمات مکمل است. موسسین معمولا در این مرحله تنها نیستند زیرا سرمایه گذاران سری A به طور معمول افرادی هستند که یا در سری B مجدد سرمایه گذاری می کنند و/یا شانه به شانه موسسین و به طور فعالانه سرمایه گذاری در شرکت را در شبکه های نفوذ خود ترویج می کنند. کارآمدی سرمایه گذاران اولیه در شرکت در مراحل رشد تابعی از انتخاب صحیح و درست آنها در مراحل اولیه است که می بایست به آن دقت بسیار نمود. 

گسترش به بازارهای بین المللی و جذب مشتری از کشور ها و فرهنگ های متنوع معمولاً از جمله اهداف اصلی در این مرحله است. بنابراین ارزشمند است اگر در مراحل اولیه خود برای این نوع گسترش برنامه ریزی کنید. ساختن هویتی که بتواند برای کاربرانی از فرهنگ های متنوع جذاب باشد برای رشد و رسیدن به این مراحل سرمایه گذاری ضروری است که می توان از روزهای اولیه برای آن برنامه ریزی کرد. 

شرکت هایی که غالباً در این مرحله واجد شرایط سرمایه گذاری هستند ارزشی بین 15 تا 60 میلیون دلار داشته و میزان سرمایه گذاری در این مرحله معمولا بین 10 تا 30 میلیون دلار است.

سری C

شرکت های واجد شرایط برای جذب سرمایه در این مرحله بالغ، موفق و تثبیت شده هستند که هم اکنون در لیگ بزرگ بازی می کنند. دقیقاً مانند همه سرمایه گذاری ها در مراحل قبلی ، هدف اصلی در سری C رشد بیشتر و سریع تر است. سرمایه گذاری در این مرحله اغلب برای خریدن شرکت های دیگری است که یا رقبای اولیه بوده و یا خدماتی دارند که موجب افزایش چشمگیر ارزش شرکت می شوند. در واقع در این مرحله شرکت خود را برای عرضه اولیه در بورس (IPO) آماده می کند و از سرمایه گذاری های جذب شده استفاده می کند تا ارزش سهام اولیه خود را تا حد ممکن افزایش دهد. شرکت ها در این مرحله غالباً در محدوده بیش از 100  میلیون دلار ارزش گذاری شده در موقعیت قدرت قرار دارند. در این مرحله، تلاطم های اولیه پشت سر گذاشته شده و عملکرد موفق از شعار به واقعیت تبدیل شده است. اکنون سرمایه گذاران به دنبال شرکت و فرصتی برای شریک شدن در موفقیت می گردند. در سری C و فراتر از آن (یعنی سری D ، E و …) گروههایی مانند صندوق های تامینی ، و بانکهای سرمایه گذاری مشتریان همیشگی هستند.

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/resources-640x360.jpg

این پست را مطالعه کنید چون

برای موسسین و سرمایه گذاران افقی از محیط استارت آپ در کانادا ترسیم می کند.

پیش از هرگونه توضیح درباره اینکه چرا کانادا می بایست یکی از گزینه‌های هر کارآفرینی باشد، باید روی معنای واژه «استارت‌آپ» به اتفاق نظر برسیم. استفاده از اصطلاح «استارت‌آپ» طی سال‌های اخیر افزایش چشم‌گیری داشته است، اما همچنان  اتفاق نظری درباره معنای دقیق آن وجود ندارد. این چالش درباره واژه “نوآوری”  نیز صادق است. با این وجود، استارت‌آپ‌ها ویژگی‌های مشترکی دارند که تقریباً همه با آن‌ها موافقند: ریسک بالا و پتانسیل رشد بسیار بالا. نظر به این نکته، کانادا در مسیر تبدیل شدن به یکی از مهمترین قطب ‌های استارت‌آپی جهان است. شاهد این ادعا، لقب “سیلیکون ولی شمال” برای کاناداست که دلایل متعددی برای دادن برای استفاده از آن وجود دارد که از جمله مهم‌ترین‌ها می‌توان به این موارد اشاره کرد: 

امنیت اقتصادی و سلامت شرایط کسب و کار

کانادا، پیش از بریتانیا و ایالات متحده، یکی از ۱۰ کشور اول جهان با اقتصاد آزاد محسوب می‌شود. شاخص آزادی اقتصادی (Economic Freedom Index) برای رتبه‌بندی کشورها به وجوه فرهنگی متعددی توجه می‌کند، برای مثال: حقوق مالکیت، آزادی از فساد، مخارج دولت، آزادی مالی، آزادی کسب‌وکار، آزادی کارگر، آزادی پولی، آزادی تجارت، آزادی سرمایه‌گذاری. کانادا با توجه به این شاخص‌ها در سال ۲۰۲۰ در رتبه ۹ قرار گرفت. چنین محیط اقتصادی تأثیر زیادی روی فضای کسب‌وکار دارد و یکی از دلایل تبدیل شدن کانادا به مقصدی مطلوب برای راه ‌اندازی استارت‌آپ محسوب می‌شود. 

هزینه‌ها و منابع  مالی 

موفقیت استارت‌آپ‌ها به دو عامل ضروری بستگی دارد: امکان کاهش هزینه‌ها و افزایش شانس جذب  سرمایه مالی استارت‌آپ‌. کسب‌وکارها در کانادا اغلب برای شروع این فرصت را دارند که از دولت (و دیگر نهادها) درخواست گرنت، وام و یا سرمایه  کنند. کانادا با ارائه گزینه‌های متفاوت برای  تأمین مالی  کسب و کارهای استارت‌آپی شرای ایده آلی برای بیزینس و تجارت را فراهم کرده است. بعضی از گرنت‌ها منطقه‌ای یا مختص صنایع خاص هستند در حالی که سایر آنها  برای هرکسب و کار ی در دسترس می باشند.  از جمله فرصت‌های درخشان موجود می‌توان به این موارد اشاره کرد:

  • برنامه تحقیقات علمی و توسعه تجربی (SR&ED)

این برنامه با ارائه اعتبارها یا استردادهای مالیاتی ۱۵ الی ۴۵ درصدی برای تشویق کسب‌وکارها در کانادا به  انجام پروژه‌های تحقیق و توسعه‌ ارائه می‌شود. این پروژه‌ها باید به تولید محصولات یا فرایندهای جدید، توسعه‌یافته، یا تکنولوژی‌های پیشرفته بینجامند. برنامه SR&ED به استارت‌آپ‌ها این امکان را می‌دهد که بخش عمده هزینه‌های تحقیق و توسعه (R&D) خود را از طریق این اعتبار مالیاتی فدرال تأمین کنند. 

  • برنامه همیاری تحقیقات صنعتی (IRAP)

برنامه IRAP حداکثر ۸۰ درصد و تا سقف ۵۰۰ هزار دلار از هزینه‌های داخل سازمانی و برون سازمانی تحقیق ‌‌و توسعه کسب‌ و کار را تأمین می‌کند. هزینه‌های قانونی و واجد شرایط  شامل حقوق کارمندان، مواد اولیه، مخارج آزمایشگاهی و هزینه‌های مشاوره حرفه ای می‌شود.

هزینه های تجارت در کانادا از سایر کشور های توسعه یافته کمتر و ارزان تر است .کانادا یکی از کشورهای پیشتاز در طراحی سیاست‌های مالیاتی  کسب‌وکار-پسند است. این کشور با نرخ مالیات شرکتی مؤثری، حتی کمتر از ایالات متحده، و مشوق‌های متعدد تحقیق‌وتوسعه مانند SR&ED یکی از پرطرفدارترین مقاصد کسب‌وکارهای کوچک و بزرگ است. 

اکوسیستم استارت‌آپ

به استناد مطالعات اخیر مؤسسه «دیپ سنتر»(ِDeep Centre) درباره صنعت فن آوری کانادا که اکوسیستم شتاب دهنده و انکوباتور (مرکز رشد) کسب‌ و کار در این کشور را ارزیابی کرده بود، ۲۰ شتاب دهنده و انکوباتور کانادایی به جذب بیش از ۱.۷ میلیارد دلار سرمایه و تسهیل ایجاد بیش از ۱۰ هزار شغل کمک کرده‌اند. بنابرین، می‌توان منصفانه نتیجه گرفت که سیستم اقتصادی کانادا برای موفقیت استارت‌آپی به بلوغ رسیده است. 

استعداد

یکی از دلایلی که تورنتو اکنون میزبان بیشترین استارت‌آپ‌های هوش مصنوعی (AI) در جهان است و تعداد مشاغل تکنولوژیک تولیدی آن بیش از مجموع نیویورک و منطقه خلیج سان فرانسیسکو بوده این است که کانادا یکی از ثروتمندترین کشورهای جهان به لحاظ سرمایه‌های انسانی و استعدادی محسوب می‌شود. 

 

 کانادا بر اساس داشتن فارغ التحصیلان دانشگاهی ۲۵ تا ۶۴ ساله اولین کشور دنیا و بر اساس افراد بالغ دارای مدرک دانشگاهی هفتمین کشور از ۳۵ کشور عضو سازمان همکاری اقتصادی و توسعه (OECD) محسوب می‌شود. دانشگاه‌های معتبر در سطح جهانی  کانادا فارغ التحصیلانی با درک بالا از تکنولوژی را تولید می‌کند که با ایده‌های بیزینسی بزرگ و مهارت‌های درخور بازار وارد نیروی کار می‌شوند. برنامه‌های آموزشی و اجتماعی در کانادا نقش مهمی در موفقیت استارت‌آپ‌های جدید و موجود ایفا می‌کند.

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/resources-640x360.jpg

این پست را مطالعه کنید چون

از دیدگاه ظرفیت های جذب سرمایه، به شما چشم اندازی از روند پیشرفت اکوسیستم استارت آپی در کانادا ارائه می نماید.

آنچه در ادامه بیان خواهد شد بر اساس گزارش  صندوق های سرمایه گذاری خطر پذیر در بازار کانادا در سال 2019 است که توسط اتحادیه سرمایه گذاران خطر پذیربخش خصوصی کانادا (CVCA) منتشر شده است.

سال 2019 سال بسیار چشمگیری  برای سرمایه گذاری خطر پذیردر کانادا بود چرا که دراین سال رقم 2/6 میلیارد دلار سرمایه گذاری در بیش از 539 قرارداد رکورد جدیدی را به جا گذاشت.  این رقم در مقایسه با رقم 7/3 میلیارد دلار سرمایه گذاری در سال 2018، 69٪ افزایش نشان داد  و سه برابر بیشتر از میزانی بود که در سال 2013 و زمان آغاز به کار CVCA به ثبت رسیده بود.

تنها در سه ماهه آخر سال 2019، 6/1 میلیارد دلار در شرکت های مختلف سرمایه گذاری شده است.

به استثنای قراردادهای بیش از 50 میلیون دلار، متوسط ارزش قراردادها در سال 2019، 6/5  میلیون دلار بود که نسبت به 5 میلیون دلار در سال 2018 افزایش 11 درصدی نشان می داد. نمونه هایی از قراردادهای مهم در سال 2019 عبارتند از:

515 میلیون دلار سرمایه گذاری درشرکت Verafin واقع در شهر سنت جونز توسط گروهی از سرمایهگذاران متشکل از: Information Venture Partners، BDC Co-Investments، Northleaf Capital و Teralys Capital؛
332 میلیون دلار سرمایه گذاری در سری D در شرکت CILO مستقردر ونکوور توسط سرمایه گذاران آمریکایی؛
265 میلیون دلار سرمایه گذاری در سری A  در شرکت تورنتویی 1Password  توسط گروهی از سرمایه گذاران آمریکایی؛
227 میلیون دلار سرمایه گذاری در مرحله رشد برای شرکت Coveo Solutions Inc. در کبک سیتی توسط گروهی از سرمایه گذاران متشکل از OMERS و Fonds de solidarité FTQ؛
200 میلیون دلار سرمایهگذاری در سری B در شرکت مونتریالی Element AI توسط سرمایه گذارانی شامل  CDPQ ؛

از منظر زمینه فعالیت، شرکتهای ICT کانادایی بیشترین میزان جذب سرمایه را به میزان 66٪ (1/4 میلیارد دلار در بیش از 308 قرارداد) به خود اختصاص دادند. شرکت های فعال در زمینه علوم انسانی در رده بعدی و با اختصاص  17٪ (1/1 میلیارد دلار در بیش از 177 قرارداد) و شرکت های فعال در زمینه فناوری های پاک به میزان 7٪ (407 میلیون دلار در بیش از 29 قرارداد) بیشترین میزان جذب سرمایه را داشته اند.

از منظر جغرافیایی، شرکت های مستقر در انتاریو با 39٪ از مبلغ کل سرمایه گذاری،  کبک با 25٪،  و بریتیش کلمبیا با  20٪ در رتبه های اول تا سوم قرار گرفتند.

همچنین، شرکت هایی که در مراحل اولیه ظهور بودند توانستند میزان 43٪ (7/2 میلیارد دلار در بیش از 244 قرارداد) از کل سرمایه گذاریهای انجام شده را به خود جذب کنند. قرارداد های سرمایه گذاری در مرحله رشد میزان  28٪ (7/1 میلیارد دلار در بیش از 24 قرارداد) و میزان قرارداد های سرمایه گذاری در مراحل بعدی میزان  23٪ (4/1 میلیارد دلار در بیش از 82 قرارداد) از سرمایه گذاری کل را به خود اختصاص دادند.

 

این آمار و ارقام به چه معنی است؟

این ارقام بدان معنا است که کانادا به سرعت در مسیر تبدیل به یک قطب نوآوری، در حال حرکت است. افزایش 69 درصدی میزان سرمایه گذاری صندوقهای خطر پذیر از سال 2018 و افزایش ارزش قراردادها، شاخص های قدرتمندی برای نشان دادن تثبیت کانادا در دنیای استارت آپ است.
این گزارشات برای استارتاپهای در مراحل ابتدایی نیز نویدبخش است زیرا در مقایسه با استارت آپهای با سابقهتر، موفق شده اند تا 43٪ از سرمایه گذاری را به خود اختصاص دهند. این بدان معناست که صندوق های سرمایه گذاری خطر پذیر کانادایی نسبت به سرمایه گذاری در استارت آپ های نوپا علاقه مند تر شده اند، ازین رو شانس زیادی برای استارت آپهای نوپا در کانادا مهیا شده است.

این گزارشات همچنین می تواند به شما در تشخیص استان های کانادایی با شانس بیشتر برای دریافت حمایت مالی، کمک کند. بهترین استان های کانادا از منظر معاملات انجام شده از طریق صندوق های مالی عبارتند از:

 

رتبه بندی سال 2019 استان تعداد توافقات مجموع سرمایه گذاری VC
1 Ontario 199 $2.4B
2 Quebec 165 $1.6B
3 British Colombia 77 $1.3B
4 Alberta 39 $227M
5 Nova Scotia 23 $67
6 New Brunswick 15 $16M
7 Saskatchewan 11 $524M
8 New FoundLand & Labrador 6 $114M
9 Prince Edward Island 2 $1M
10 Manitoba 1 $4M
10 Yukon 1 $1M

 

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/resources-640x360.jpg

این پست را مطالعه کنید چون

نمایی از نحوه جذب سرمایه و تامین مالی استارت آپ ها در کانادا به به بنیانگذاران/سرمایه گذاران استارت آپ ها ارائه می نماید.

تأمین سرمایه از طریق واگذاری سهام (Equity Financing)

در این روش پول از طریق واگذاری سهام شرکت به سرمایه گذاران بالقوه، تامین میشود. در واقع بیشترین جذب سرمایه در دنیای استارت آپ ها از طریق فروش سهام است که سرمایه گذاران فرشته (Angel Investors)، صندوقهای سرمایه گذاری ریسک پذیر(Venture Capitals)، و یا شتابدهنده ها و مراکز رشد به تناسب میزان سرمایه گذاری خود، در استارت آپ شما سهامدار میشوند.

مسئله مهم و همیشگی برای سرمایهگذاری از این طریق، ارزشگذاری استارت آپ شماست: شرکت شما چقدر می ارزد؟ یا ارزش آن در آینده نزدیک چقدر خواهد شد؟ برای استارتاپ هایی که در مراحل ابتدایی هستند این موضوع بزرگترین مانع است چرا که یک استارتاپ را چگونه میتوان کمی سازی کرد در حالی که هنوز محصولی تولید کرده است؟ این قبیل از مشکلات، اغلب دوستان و خانواده ها را به بهترین گزینه برای تامین سرمایه اولیه استارتاپ تبدیل می کند. اما احتیاط مضاعف برای محافظت از منافع شرکت استارت آپی در حین واگذاری سهام لازم است.

بهترین استراتژی برای غلبه بر اینگونه مشکلات در مراحل اولیه این است که بنیانگذاران، اهداف و استراتژیهای خود را تعریف، تدوین و مستندسازی کنند. در مرحله بعد، بنیانگذاران باید مهارتهای داستان گویی خود را برای ارائه طرح و مدل تجاری خود به خانواده، دوستان و صندوقهای سرمایه گذاری ریسک پذیر تقویت کنند. بنیانگذاران باید به یاد داشته باشند که در مراحل اولیه، خودشان از مهمترین عوامل تاثیرگذار در جذب سرمایه گذار می باشند.

سرمایه گذاران فرشته

Angel investors معمولا افرادی با دارایی های بالا یا گروهی از این افراد هستند که به عنوان Accredited Investors* شناخته می شوند و در ازای سهام یا وام قابل تبدیل به سهام* در استارتاپهای نوپا سرمایه گذاری میکنند. فرشته ها میتوانند هر پیش زمینه و سابقه ای داشته باشند اما آنهایی که در حوزه استارتاپ کار می کنند غالبا کارآفرینان فعلی یا سابقِ علاقمند به نوآوری هستند.

Accredited Investors* در کانادا توسط کمیسیون اوراق بهادار هر استان تعریف می شود. به عنوان مثال، در استان انتاریو، Accredited Investors در قانون OSC 45-501 تعریف شده است. این تعریف شامل، اما محدود به این موارد نمیشود: شخصی که به تنهایی ، یا در کنار همسر خود مالک دارایی های مالی است که کل ارزش تحقق یافته آن قبل از کسر مالیات و پس از کسر هرگونه بدهی، از 1000000 دلار فراتر رود. یا فردی که درآمد خالص وی قبل از کسر مالیات در هر یک از دو سال اخیر از 200000 دلار تجاوز کند یا درآمد خالص وی قبل از کسر مالیات همراه با درآمد همسر، از 300 هزار دلار در یک از این دو سال بیشتر باشد و در هر دو صورت، انتظار معقول از همان میزان افزایش درآمد خالص در سال جاری داشته باشد ؛ یا فردی که به تنهایی یا با همسر دارایی خالص حداقل 5،000،000 دلار داشته باشد.

*وام قابل تبدیل: سرمایه گذار و استارت آپ از ابتدا و در طی یک قرارداد توافق می نمایند که تمام و یا بخشی از مبلغ سرمایه گذاری سرمایه گذار به وی در آینده ای مشخص به صورت تبدیل به تعداد معینی از سهام پرداخت شود. 

فرشته ها اغلب سرمایهگذاران خبرهای هستند که تمایل دارند به طور صحیح و جامع در مورد سرمایه گذاری هایی که تحت نظر دارند تحقیق کنند. فرشته ها برخلاف صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر که با پولهایی که به آنها سپرده شده است سرمایه گذاری می کنند، اغلب پول خود را سرمایه گذاری میکنند. به همین دلیل، فرشته ها در عمل انعطاف پذیرتر هستند و بیشتر مستعد انعطاف پذیری در ساختار معامله هستند. فرشته ها معمولا در مراحل اولیه سرمایه گذاری میکنند و انتظار بازده بالایی از سرمایه گذاریهای خود دارند (5 تا 10 برابر). این موضوع قابل درک است زیرا ریسک در مراحل اولیه بسیار زیاد است و برای جذب سرمایه گذار نیاز به سود مناسب است. به طور خلاصه، فرشته ها ارزان نیستند! بنابراین، بنیانگذاران باید با دقت فکر کنند که آیا این رویکرد سرمایهگذاری برای آنها مناسب است: آیا این نوع سرمایه گذاری ضروری است و آیا سرفه دارد که میزان قابل توجهی از سهام استارت آپی که هنوز پتانسیلهای آن تحقق نیافته، را واگذار نمود؟

میزان سرمایهگذاری فرشته ها میتواند از چند هزار تا حتی چند میلیون دلار متغیر باشد و عمدتا در مرحله (pre-seed)، (seed) و سریهای A انجام می شود (رجوع کنید به دورهای تامین مالی استارتاپ).

همانطور که گفته شد، فرشته ها میتوانند به صورت گروهی یا شبکه نیز باشند. هنگامی که فرشته ها ساختارمند می شوند تمایل دارند که بیشتر رویه گرا شوند و از ریسک پذیری دوری می کنند. اینگونه ساختارها نسبت به فرشته ها ی انفرادی، انعطاف پذیری کمتری دارند اما همچنان نسبت به صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر انعطاف پذیری بیشتری دارند. شبکه های فرشته ها نیز مشابه صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر، در بخشهای خاصی تخصص دارند و  به سرمایهگذاری در این بخش ها تمایل دارند.

اگر قصد دارید به یک سرمایه گذار فرشته (Angel Investor) برای برنامه ویزای استارت آپ(SUV)  مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه سرمایهگذاران فرشته در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 9 سرمایه گذار فرشته وجود دارد که توسط IRCC تایید شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • به عنوان یک الزام حقوقی، سرمایه گذاران فرشته باید حداقل 75000 دلار در استارتاپی که برای حمایت از طریق برنامه SUV انتخاب میکنند، سرمایه گذاری کنند.
صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر

صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر غالباً منابع مالی مشترک را به صورت ماهرانه مدیریت می کنند و علاقه ویژه ای به استارتاپها دارند (یعنی پتانسیل رشد بالا). از آنجا که این صندوقها خبره تر و ساختار یافته تر از فرشته ها هستند، معمولاً تمایل دارند که در مراحل بعدی یک استارتاپ سرمایه گذاری کنند (صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر خاصی وجود دارند که در استارتاپها در مراحل اولیه سرمایه گذاری میکنند). سرمایه گذاریهای این صندوقها مانند هر نوع سرمایه گذاری دیگری در حوزه استارتاپ، نرخ عدم موفقیت بالایی دارند و در دسته ریسک بالا طبقه بندی می شوند. ریسکی که صندوق ها انتظار دارند تا با واگذاری سهام و/یا کنترل استارت آپ به میزان کافی پوشش داده شود. بنابراین بنیانگذاران، هنگام انعقاد قرارداد با صندوقهای سرمایهگذاری باید انتظار مذاکرات طولانی، پیچیده و سنگین را داشته باشند.

صندوقهای سرمایه گذاری غالبا به صورت تخصصی فعالیت میکنند و سلایق سرمایه گذاری ثابت و مشخصی دارند. برخی از آنها در سطح جهانی سرمایهگذاری میکنند، در حالی که برخی دیگر در مناطق جغرافیایی خاصی متمرکز هستند (به عنوان مثال کانادا، امریکا و …) این صندوقها معمولاً مراحلی را که در آن تمایل به مصاحبه با شرکتها دارند، مشخص میکنند (رجوع کنید به دورهای تامین مالی استارتاپ) و اولویت هایی برای زمینه فعالیت استارت آپ (یعنی AI ، VR ،  IOT و غیره) دارند. بنابراین، به بنیانگذاران توصیه میشود که در مورد صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر به درستی تحقیق کنید که آیا نوع سرمایه گذاریهای آنها با حوزه هایی که صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر بالقوه در آن سرمایه گذاری میکنند، تطبیق دارد یا خیر. مانند هر جلسه مهم دیگر، بهترین روش برای مراجعه به VC ها از طریق معرفی گرم و صمیمی یک شخص با نفوذ در شبکه شما (وکیل، حسابدار یا …) است.

اگر قصد دارید به یک VC برای برنامه ویزای استارت آپ  (SUV) مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه VC ها در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 23 صندوق سرمایهگذاری وجود دارد که توسط IRCC تعیین شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • به عنوان یک الزام حقوقی، صندوقهای سرمایه گذاری خطرپذیر باید متعهد شوند که حداقل 200000 دلار در استارت آپ تحت حمایت خود در برنامه SUV، سرمایه گذاری میکنند.

آمار و ارقام سرمایه گذاری VC های کانادایی در سال 2019

سال 2019 سال فوق العاده چشمگیری برای سرمایه گذاری   VC ها در کانادا بود زیرا که رقم 2/6 میلیارد دلار در بیش از 539 قرارداد سرمایه گذاری شد. این میزان 69٪ رشد نسبت به رقم 7/3 میلیارد دلار در سال 2018 و سه برابر بیشتر از زمان آغاز به کار CVCA   در تجزیه و تحلیل بازار در سال 2013 را نشان میدهد. برای اطلاعات بیشتر به “فتح قله های جدید توسط سرمایه گذاری های VC کانادا در سال 2019” مراجعه کنید.

شتابدهنده ها (Accelerators) و مراکز رشد(Incubators)

همانند تعریف خود استارتاپ، هر چیزی که مربوط به دنیای استارتاپ باشد، مانند شتابدهنده ها و مراکز رشد، تعاریف واحدی ندارند. بهترین راه برای تمایز بین یک شتابدهنده و مرکز رشد به کمک گرفتن از معنی ساده کلمات است:

انکوباتور: دستگاه محصور شده ای که محیطی کنترل شده برای مراقبت و محافظت از نابالغ فراهم می آورد.

شتابدهنده: هر آنچه که باعث میشود چیزی با سرعت بیشتری توسعه یابد.

در عمل نیز مانند معنی ساده کلمات، انکوباتور در مراحل ابتدایی استارت آپ سرویس دهی می کند و شتاب دهنده ها اغلب به استارت آپ های توسعه یافته و در مراحل بعدی سرویس می دهند. 

شتابدهنده ها و مراکز رشد به عنوان منابع تامین مالی شناخته نمی شوند اما اغلب منابع ارزشمندی را برای سرمایهگذاری فراهم می کنند. اگرچه مراکز رشد و شتاب دهنده ها نیز هستند که دقیقاً مانند Angels یا VC ها در ازای واگذاری سهام یا وامهای قابل تبدیل به سهام در استارتاپ ها سرمایه گذاری می کنند، اما این روش بین آنها رایج نیست. رایج ترین خدمات ارائه شده توسط این سازمانها عبارتند از: مشاوره، منتورینگ، فناوریهای عملیاتی و غالباً یک فضای کار مشترک. این مراکز معمولا در مراحل ابتدایی استارتاپ و گاهی در نقطه ای که شرکت در حال اصلاح طرح پیشنهادی خود است و هنوز به سرمایه نیاز ندارد با آن همراه میشوند.

مراکز رشد و شتابدهنده ها، مانند دانشگاهها، دارای سابقه و اعتبار متفاوتی هستند. همانطور که اعتبار یک دانشگاه نوع شغل آینده فارغالتحصیلان را تعیین میکند، تأثیر مرکز رشد/شتابدهنده نیز میزان علاقه سرمایهگذاران به سرمایه گذاری را تعیین میکند. مراکز رشد/ شتابدهنده ها در استانداردهای پذیرش و هزینه های آنها بسیار متفاوت است. برخی مانند Creative Destruction Lab  رایگان هستند اما روند پذیرش بسیار سخت و نرخ پذیرش بسیار پایین دارند. از سوی دیگر، برخی از مراکز رشد صرف نظر از شایستگی و در ازای دریافت هزینههای بسیار بالا و نسبتاً غیر منطقی، هرگونه استارت آپی را قبول میکنند.

به بنیانگذاران توصیه میشود هنگام بررسی مراکز رشد با شتابدهنده برای سرمایه گذاری، محتاط باشند. بنیانگذاران باید پیش از ایجاد هرگونه تعهد، دقت لازم را بکار گیرند و هزینه ها و فرصتها را به درستی بسنجند. پرسش و تحقیق در مورد شبکه های سازمان مورد نظر (یعنی مشاوران و منتورها، مدیران، اعضای هیئت مدیره و غیره) بسیار مهم است. این تحقیقات به ارزیابی در مورد اینکه آیا سازمان با استارت آپ پیشرو تطابق دارد یا خیر، کمک خواهد کرد. بهتر است قبل از مراجعه به مراکز رشد، موسسان لیستی از انتظارات خود را تهیه کنند تا اطمینان حاصل کنند که تمام دغدغه هایشان را قبل از متعهد شدن به فرآیندهای سختگیرانه برنامه ریزی یا هزینه های بسیار زیاد مراکز رشد، مورد بررسی قرار دادهاند.

اگر قصد دارید برای برنامه ویزای استارت آپ (SUV) به انکوباتور ها مراجعه کنید، باید بدانید که:

  • همه مراکز رشد در کانادا واجد شرایط شرکت در برنامه SUV نیستند. در حال حاضر 29 مرکز رشد وجود دارد که توسط IRCC  تعیین شدهاند و بنابراین برای برنامه SUV واجد شرایط هستند.
  • هیچ الزام حقوقی برای انکوباتورها برای سرمایه گذاری در استارتاپ مورد حمایت از طریق برنامه SUV وجود ندارد.
جذب سرمایه جمعی (Crowdfunding)

به عبارت ساده، جذب سرمایه جمعی، رویه ای برای تامین مالی یک استارتاپ از طریق جمع آوری مبالغ اندک از تعداد زیادی از افراد (یعنی جمعیت + تامین مالی) است که به معمولا از طریق اینترنت انجام میشود. یکی از مزایای این رویکرد، معرفی استارت آپ به تعداد زیادی از سرمایه گذاران مشتاقی است که نقش مهمی در حمایت یابی از استارت آپ را بازی خواهند نمود. از دیگر سو، چالش بزرگ برای روش جذب سرمایه جمعی، ایجاد محرک های جذاب در شرکت  است که بتواند تعداد زیادی سرمایه گذار را به خود جلب کند. انواع مختلفی از جذب سرمایه جمعی وجود دارد. روشهای عمده عبارتند از:

  • جذب سرمایه جمعی اهدا محور: این نوع سرمایه گذاری بر پایه کمکهای مالی خیرخواهانه است و افراد در مقابل پولی که در اختیار پروژه قرار میدهند انتظار بازگشت هیچ سود و پاداشی را ندارند. بدیهی است که همه سرمایه گذاریها می توانند اهداف جذاب لازم را برای جذب کمکهای خیریه ایجاد کنند.
  • جذب سرمایه جمعی از طریق واگذاری سهام: همانند تامین مالی از طریق سهام، جذب سرمایه جمعی از این طریق این امکان را برای افراد فراهم میکند که در ازای سرمایه گذاری های کوچک بخش کوچکی از سهام شرکت را تصاحب کنند.
  • جذب سرمایه جمعی پاداش محور: در این نوع جذب سرمایه، سرمایه گذاران معمولاً برای سرمایه گذاری پاداشی در قالب محصول انحصاری و یا خدمات انحصاری از شرکت دریافت میکنند. 

مانند بسیاری از راههای تأمین مالی، جذب سرمایه جمعی در کانادا یک فعالیت قانونی است. کمیسیونهای اوراق بهادار استانی مسئولیت نظارت قانونی بر جذب سرمایه جمعی را دارند. به عنوان مثال، جذب سرمایه جمعی از طریق واگذاری سهام ، گزینهای است که از 25 ژانویه 2016 در دسترس سرمایه گذاران خرد در استان انتاریو قرار گرفته است.

مقررات مربوط به جذب سرمایه جمعی معمولا تحت معافیت اطلاع نامه* قرار میگیرد که به افراد تازه کار این امکان را می دهد بدون نیاز به تهیه و افشای آن سند پیچیده، پول جمع آوری کنند. همانگونه که الزامات کمتری متوجه کسب و کارهایی است که این نوع فرصتهای سرمایه گذاری را به عموم پیشنهاد میدهند، قطعاً حمایتهای کمتری نیز به سرمایهگذاران ارائه میشود. دلیل این امر این است که سرمایهگذاران فرصتی برای بررسی اطلاع نامه شرکت هدف خود را نخواهند داشت.

* اطلاع نامه (Prospectus): سندی است افشایی که اوراق بهادار پیشنهاد شده به خریداران بالقوه را شرح میکند. این سند ابزار محافظ مهمی برای سرمایهگذاران است زیرا اطلاعات کلی در مورد اوراق بهاداری که برای خرید در نظر دارند را در اختیار آنها قرار میدهند. ارائه چنین اطلاعاتی در بسیاری از حوزه های قضایی یک الزام است و هدف آنها این است که سرمایه گذاران بتوانند تصمیمات آگاهانه ای در زمینه سرمایه گذاری کسب کنند.

بنیانگذاران و سرمایهگذاران با در نظر گرفتن این رویکرد باید به به چارچوب نظارتی که در آن فعالیت می کنند توجه کنند. به عنوان مثال، در استان انتاریو، یک ارائه دهنده موقعیت سرمایه گذاری از طریق crowdfunding باید اطلاعات خاصی را مانند صورتهای مالی سالانه و همچنین یک اطلاعیه سالانه که چگونگی افزایش سرمایه را توضیح میدهد، در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد. از دیگر سو، در استان انتاریو، سرمایهگذاران تنها میتوانند تا 2500 دلار در هر شرکت سرمایهگذاری کنند و سالانه نمی توانند بیش از 10،000 دلار سرمایه گذاری کنند.

تامین مالی از طریق قرض

شاید مرسوم ترین رویکرد برای تامین مالی، از طریق قرض باشد که در آن کسب و کار با وام گرفتن از سرمایه گذاران فردی یا نهادی، پول جمع میکند. در این سناریو وام دهنده به طلبکار تبدیل می شود و تعهدی دریافت میکند که طبق برخی شرایط و ضوابط، اصل و بهره بدهی به او بازپرداخت میشود. برخلاف تأمین مالی از طریق سهام، سهام شرکت از طریق تأمین مالی مبتنی بر قرض واگذار نمی شود اما وام گیرنده فارغ از موفقیت شرکت، در قبال بدهی متعهد باقیمی ماند. به عبارت دیگر، در صورت عدم موفقیت پروژه، مسئولیت بازپرداخت بدهی، پابرجا خواهد ماند. اما در تامین مالی از طریق سهام، عدم موفقیت سرمایه گذاری هیچگونه مسئولیتی در پرداخت به سرمایه داران نخواهد داشت.

معمول ترین روش تامین مالی از طریق بدهی، وام های بانکی است. بانکها سرمایهگذاران بسیار خبرهای هستند که در چارچوب نظارتی مقیدی فعالیت میکنند که دسترسی به آنها را برای استارتاپهای در مراحل ابتدایی دشوار می کند. برای استارتاپهای در مراحل ابتدایی بدون سابقه مالی و درآمد، انتخابهای پیشرو محدود هستند. بسیاری از بانکها وام و اعتبارات مالی را تنها در صورت داشتن یک طرح کسب و کار بی نقص و برآوردهای مالی منسجم، به استارتاپ ها ارائه میدهند. مبالغ این اعتبارات معمولاً کم و بین 10،000 تا 100،000 دلار است.

بنیانگذاران استارتاپ در صورت انتخاب روش تامین مالی از طریق قرض، بهره وام را نیز باید در نظر بگیرند. مانند بسیاری از موارد، قرض رایگان نیست و اغلب شرایط و ضوابط زیادی به همراه دارد. بنابراین بسیار مهم است که موسسان هزینه ها را با دقت در نظر بگیرند و نسبت به مزایا آن را بسنجند.

بانکها در کانادا به شدت قانون مدار هستند و بنابراین می توان انتظار داشت که شباهتهای زیادی بین پروسه بانکها در اعطای وام به استارتاپ ها، مشاهده شود. همچنین نهادهای دیگری مانند شرکتهای خصوصی وام نیز وجود دارند که استارتاپ ها می توانند برای تأمین اعتبار از طریق بدهی به آنها مراجعه کنند. این سازمانها، هرچند از نظر پروسه و رویه های بررسی، انعطاف پذیرتر از بانکها هستند، اما اغلب هزینه های بیشتری را به دنبال دارند. به عنوان مثال، اگر وام بانکی رایج 5-3 درصد هزینه اولیه داشته باشد، وام های خصوصی می توانند بیش از 10 درصد بهره داشته باشند.

تامین مالی از منابع دولتی

یکی از بزرگترین مزایای راه اندازی یک استارتاپ در کانادا ، دسترسی به حوزه گسترده ای از بودجه دولت است. تحریک و تشویق نوآوری در حال حاضر اولویت اصلی دولت کانادا است و میلیارد ها دلار هم اکنون به بودجه نوآوری، تحقیق و توسعه در سراسر کانادا اختصاص یافته است.

بودجه دولت را میتوان به دو دسته اصلی بودجه دولت فدرال و بودجه دولت استانی تقسیم کرد. آنچه در ادامه بیان میشود نمونههایی از هر صندوق بودجه دولت که به استارتاپ ها اختصاص داده شده است، اما به موسسین استارتاپ توصیه می شود با احتیاط عمل کنند، زیرا پول دولت، درست مانند هر پول دیگر، شامل تعهداتی است و اغلب پروسه دشواری دارد.

نمونه هایی از منابع دولت فدرال برای استارتاپها

        • تحقیقات علمی و توسعه تجربی (CReED) : این روش برای شرکتهایی که امکان انجام تحقیق و توسعه زیاد دارند، ایده آل است. تفاوتی ندارد که شرکت در مرحله پیش درآمد (یا سود) باشد، عامل تعیین کننده این خواهد بود که چگونه شرکت می تواند تحقیق و توسعه را تعریف و پیاده سازی کند. شرکتها در صورت واجد شرایط بودن میتوانند تا 45 درصد از هزینه های واجد شرایط بودن تا 2 میلیون دلار اول اعتبارات (SR&ED) کسب کنند. برای هزینه های قابل قبول بیش از 2 میلیون دلار، شرکتها میتوانند اعتبار 20٪ دریافت کنند. حقوق و دستمزد بزرگترین بخش اعتبارات CReED هستند، بنابراین بنیانگذاران استارت آپی که از دستمزد و حقوق خود چشم پوشی میکنند میزان اعتبارات SR&ED  خود را کاهش خواهند داد. 
        • برنامه کمک به تحقیقات صنعتی (IRAP) : این رویکرد برای توسعه و پیاده سازی پیشرفتهای فرآیند کسب و کار است  ایده آل است. اگر سرمایه گذار قصد تحقیق و توسعه مبتنی بر فناوری در کانادا را دارد  IRAP همواره باید مدنظر او باشد. سهم IRAP ممکن است تا 80٪ از هزینه های کار فنی داخلی و هزینه های پیمانکاران باشد.برنامه Agri-Innovate : کمک مالی قابل بازپرداخت برای پروژه هایی که با هدف سرعت بخشیدن به تجاری سازی، تولید و یا رونمایی از محصولات، فناوریها، فرایندها یا سرویسهای نوآورانه و خلاقانه در زمینه های کشاورزی هستند. 
        • Going Innovation Global (GGI): این رویکرد برای استارتاپ هایی است که به دنبال ایجاد همکاریهای جدید R&D با شرکای خارجی(غیر کانادایی) برای مشارکت، توسعه، اعتبارسنجی یا تطبیق فناوریهای خود برای تجاری سازی هستند. GGI دسترسی به بیش از 75000 دلار برای فعالیتهای مختلف از جمله سفر برای دیدار با شرکای خارجی، تهیه اسناد حقوقی لازم برای رسمیت بخشیدن به توافق نامه های قراردادی با شرکای تحقیق و توسعه خارجی و غیره فراهم میکند.
        • صندوق نوآوری استراتژیک: این صندوق با سرمایه بیش از 2 میلیارد دلار، برای تشویق نوآوری در کانادا از طریق تهیه سرمایه برای پروژه های بزرگ (بیش از 10 میلیون دلار) طراحی شده است.
        • برنامه راه حل های نوآورانه کانادا: این برنامه با تامین اعتبار بخش تحقیق و توسعه و آزمایش نمونه های اولیه در شرایط واقعی به نوآوران کانادایی کمک میکند. این برنامه دارای دو جریان با میزان سرمایه مشترک بیش از 140 میلیون دلار است.

نمونه هایی از منابع دولت استانی (انتاریو) برای استارتاپ ها

        • برنامه سرمایهگذاری آمادگی بازار: مرکز تعالی استان انتاریو (OCE) به نمایندگی از دولت انتاریو از شرکتهایی که در مرحله ابتدایی هستند و در حال جذب سرمایه برای Pre-seed و seed هستند (500000 تا 2 میلیون دلار) حمایت میکند. فرایند این رویکرد بسیار رقابتی است و بیش از 300 شرکت در هر سال متقاضی آن هستند که تنها 10٪ از متقاضیان سرمایه دریافت میکنند. این برنامه برای شرکتهایی که دارای دفتر مرکزی در انتاریو بوده و کمتر از 5 سال از تاسیس آنها می گذرد و در مراحل ابتدایی تجاری سازی هستند، ایده آل است.
        • صندوق SmartStart Seed: این صندوق نیز توسط OCE اداره میشود و سرمایه seed و بودجه برای آموزش مهارتهای کارآفرینی را فراهم میکند تا به شرکتهای استارت آپ کمک کند و آنها را برای سرمایه گذاری و مشتری آماده کند. این بودجه تا سقف 30.000 دلار است، که شامل سقف 7،500 دلار برای آموزش مهارت و خدمات مشاوره حرفه ای و بودجه seed، می شود.

رای اطلاع از بودجه های فدرال/استانی بیشتر در کانادا، به لیست صندوق های دولت فدرال و استانی برای حمایت از کسب و کار ها در کانادا. مراجعه کنید.

سخن پایانی

بدیهی است که استارتاپها یا به طور کلی کسب و کارها نمیتوانند بدون سرمایه موفق شوند. اما اتخاذ استراتژی جذب سرمایه (تامین مالی) در بازارهای پیچیدهای مانند کانادا کمتر مشهود است. اگرچه گزینه های فراوانی وجود دارد، اما راهکارها زیاد نیستند. این راهکارها نیازمند مهارت و تخصص هستند و باید برای هر شرکتی با توجه به خصایص و نیازهای آن طراحی شوند. برای اطلاع از نحوه کمک به موفقیت شما و سرمایه گذاری شما در کانادا، در مورد خدمات SILAW  بیشتر مطالعه کنید.

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/05/logo-small-white.png
واحد 1300 - پلاک 5255 خیابان یانگ، تورنتو، انتاریو
inquiry@silawpc.ca

ما را دنبال کنید:

SILAW Professional Corporation یک شرکت حرفه ای ثبت شده در انتاریو است که براساس ماده 61.0.1 از آیین نامه هفتم بخش دوم قانون انجمن حقوقی توسط کانون وکلای استان انتاریو دارای مجوز رسمی برای ارائه خدمات حقوقی و خدمات وابسته به آن می باشد.

https://silawpc.com/wp-content/uploads/2020/04/ontariolawsociety-2.png

کلیه حقوق متعلق به SILAW PC می باشد.